via mijn stem mijn hart verlaten
Wat wordt het toch vaak
zomaar snel gezegd…..
dat we gewoon los moeten latenHet wordt gezegd
als doe je dat met het grootste gemak
Alsof je ergens zomaar boven kunt staan
en schouderophalend kunt zeggen..
Dat is het probleem van die ander
Ik heb daaraan gewoon lak
Of wat dacht je van de dooddoener……
Laat toch los dat verdriet en je lijden
Het leven is zo mooi,
er komen echt wel betere tijden
Of deze dan….
Tel je zegeningen toch man…
Het is ons zo gewoon..
Verdriet, boosheid, gevoel
snel onder tafel gemoffeld
of onder het kleed geschoffeldAls het echt zo simpel was
Waarom zeulen dan de meeste
mensen met een steeds zwaarder
wordende emotionele rugtas
Lopen ze in het leven vast
en ervaren ze steeds meer depressie achtige ballast
Ook al worden die vlotte woorden,
laat toch los, goed bedoeld gezegd
Het helpt de ander niet verder
Sterker nog……
De zwaarte wordt onbewust
nog zwaarder neergelegd
Het ontketent een nog grotere twijfel
aan de gevoelens in het ZELF
Alsof ze er niet mogen zijn
ze snel weer moeten verdwijnen
Vooral…….zomaar als vanzelf
Het ontketent eveneens
een groter gevoel van eenzaam zijn
Geen medegevoel, geen begrip vanuit het hart
maar losse woorden, snel gesproken
vanuit het kille brein
Het kan zorgen voor nog meer
negatieve gedachten…
Dan is er vast iets mis met mij…….
En juist daar zitten we in deze reeds
verharde maatschappij niet meer
op te wachten
“”””Huil maar lieverd, zei hij, toen hij verdriet in haar voelde opkomen…
Hij moedigde haar aan om haar, niet vergoten, tranen alsnog te laten stromen
Haar gevoel te uiten en het de vrije loop te laten
Voorzichtig haar pijnlijke plekken aftastend, nam hij haar
vervolgens in zijn armen
en liet zij zich, in totale overgave aan haar
liefdevolle man, door hem veilig troosten en omarmen”””
Loslaten is pas mogelijk wanneer
al jouw gevoel van nu en toen, gevoeld en overdacht wordt
en jou dan verlaat…..
Ja………….ook boosheid en zelfs haat
Het loslaten is dus een heel proces,
waarna ineens vanuit het hart
het inzicht komt van die mooie levensles!